सदा नारायण पुजावा सुमरने
सदा नारायण पुजावा सुमरने ।
काया वाचा मने करोनिया ||धृ ||
दिव्य तेज त्याचे लाथेल अंतरी ।
आपणा ऐसे करी क्षणीं एका ||1||
पारखे व्हा तम अज्ञान अँधारा ।
ज्ञानाचिया द्वारा हात मारा ||2||
तुकड्यादास म्हणे रहा ब्रह्मगिरी ।
निरंजनावरी निर्मोहाच्या ||3||