चंदनाच्या सवे बाभुळिये वास । तैसा संती दास केला संगे ॥
चंदनाच्या सवे बाभुळिये वास ।
तैसा संती दास केला संगे ॥धृ॥
प्रारब्धाचा भोग न चुके आणिका ।
ऋषि ब्रह्मादिका कोणासही ॥1॥
करोनी संगती न टिके स्वभाव ।
आधीचिये नाव पुजू लागे ॥2॥
तुकड्यादास म्हणे बहु पुण्य लागे ।
तरिच तो रंगे संतसंगी ॥3॥